Tesamorelin + Ipamorelin Blend 10mg / 3mg

Tesamorelin Preparat zawier ający 10 mg + 3 mg Ipamorelin u to preparat badawczy zawierający dwa peptydy, dostarczany przez Grail Formula do celów badań naukowych i kontrolowanych eksperymentów laboratoryjnych dotyczących interakcji peptyd-receptor, szlaków sygnałowych związanych z hormonem wzrostu, endokrynologii molekularnej oraz eksperymentalnej biochemii peptydów.

W niniejszym badaniu blend opisano dwa syntetyczne związki o odmiennej strukturze peptides: Tesamorelin – analog hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH) oraz Ipamorelin – syntetyczny agonista receptora sekretagogowego hormonu wzrostu (GHSR), badany w eksperymentalnych układach sygnalizacji receptorowej.

blend , dostarczany jako preparat peptydowy o nominalnej masie 13 mg, posiada niezależną dokumentację analityczną dotyczącą konkretnej partii, sporządzoną przez firmę Liquilabs s.r.o. z Czech.

Wyłącznie do użytku badawczego - nie do stosowania u ludzi ani w weterynarii.

 

Przegląd produktów

Tesamorelin Preparat „10 mg + Ipamorelin 3 mg” łączy w sobie dwa badawcze związki peptydowe związane z różnymi systemami rozpoznawania molekularnego, badanymi w endokrynologii eksperymentalnej.

Tesamorelin jest syntetycznym analogiem hormonu uwalniającego hormon wzrostu – peptydu biorącego udział w regulacji szlaków sygnałowych związanych z hormonem wzrostu poprzez receptor GHRH.

Ipamorelin jest syntetycznym pentapeptydem badanym pod kątem jego oddziaływania z receptorem sekretagogu hormonu wzrostu, powszechnie określanym jako GHSR1a.

Oba związki stanowią podstawę badawczą do analizy różnych mechanizmów sygnalizacji związanych z receptorami, interakcji ligand-receptor oraz szlaków biochemicznych istotnych dla biologii regulacji hormonu wzrostu.

Grail Formula dostarcza ten preparat w postaci preparatów o nominalnej zawartości 10 mg Tesamorelin oraz 3 mg Ipamorelin blend do celów kontrolowanych badań laboratoryjnych i badań in vitro.

Niezależną analizę przeprowadziła firma Liquilabs s.r.o. z Czech. Certyfikat analizy opublikowano 11 października 2026 r.; dotyczy on partii o numerze GF-TESAIPA10/3-B243 oraz próbki laboratoryjnej o numerze LYO-1002.

Laboratorium podało, że zmierzona zawartość w teście „ Tesamorelin ” wyniosła 10,17 mg ± 0,05 mg, a zawartość w teście „ Ipamorelin ” – 3,50 mg ± 0,02 mg.

Czystość chromatograficzną podano oddzielnie dla każdego peptydu: 99,1 % ± 0,5 punktu procentowego dla Tesamorelin oraz powyżej 99,8 % dla Ipamorelin.

Łączna zmierzona zawartość peptydów wynosi 13,67 mg przy nominalnej wartości całkowitej wynoszącej 13 mg. Ta obliczona wartość całkowita stanowi sumę dwóch oddzielnie podanych wyników pomiarów.

Certyfikat analizy obejmuje również identyfikację na podstawie czasu retencji poszczególnych peptydów oraz określenie masy jonów molekularnych, a także badania mikrobiologiczne, ocenę endotoksyn bakteryjnych oraz badanie przesiewowe pod kątem obecności siedmiu zanieczyszczeń pierwiastkowych.

Wyniki te dokumentują właściwości analityczne badanego preparatu badawczego i nie stanowią samodzielnego dowodu na aktywność receptorową, siłę działania biologicznego, interakcje funkcjonalne między peptides ani przydatność do podawania.

 

Przegląd peptydów

Tesamorelin: Badania nad analogami GHRH

Tesamorelin jest syntetycznym analogiem peptydowym hormonu uwalniającego hormon wzrostu – peptydu regulacyjnego, który jest przedmiotem badań w dziedzinie endokrynologii molekularnej oraz badań nad sygnalizacją za pośrednictwem receptorów.

Sygnalizacja związana z GHRH polega na interakcji z receptorem hormonu uwalniającego hormon wzrostu, który jest receptorem sprzężonym z białkiem G, biorącym udział w wewnątrzkomórkowej transdukcji sygnału.

W badaniach eksperymentalnych dotyczących analogów GHRH analizuje się rozpoznawanie receptorów, wiązanie ligandów, wewnątrzkomórkową sygnalizację za pomocą cyklicznego monofosforanu adenozyny (cAMP) oraz następujące po niej reakcje biochemiczne.

Tesamorelin jest strukturalnie powiązany z peptydem GHRH składającym się z 44 aminokwasów i zawiera modyfikację chemiczną związaną ze strukturą jego syntetycznego analogu.

Ma to znaczenie dla badań dotyczących tego, w jaki sposób modyfikacje sekwencji peptydowych i struktur końcowych mogą wpływać na rozpoznawanie molekularne oraz stabilność peptydów w warunkach eksperymentalnych.

W certyfikacie analizy firmy Liquilabs podano wynik identyfikacji masy jonu molekularnego wynoszący 5135 Da ± 1 Da dla związku o wzorze Tesamorelin.

Ipamorelin: badania nad receptorami sekretagogów hormonu wzrostu

Ipamorelin jest syntetycznym pentapeptydem badanym jako ligand receptora sekretagogu hormonu wzrostu, receptora sprzężonego z białkiem G, związanego z sygnalizacją zależną od greliny.

W przeciwieństwie do białka Tesamorelin, które jest związane z biologią receptora GHRH, białko Ipamorelin jest badane w kontekście układu sygnałowego receptora sekretagogu hormonu wzrostu.

W badaniach eksperymentalnych dotyczących ligandów receptora GHSR analizuje się wiązanie z receptorem, sygnalizację związaną z wewnątrzkomórkowym wapniem, aktywację białka G oraz dalsze reakcje molekularne.

Ipamorelin ma znaczenie naukowe w dziedzinie farmakologii porównawczej peptydów, ponieważ jego struktura molekularna znacznie różni się od struktur większych analogów GHRH.

Jego stosunkowo krótka struktura peptydowa stanowi również kontekst badawczy dla analizy rozpoznawania peptydów przez receptory, charakterystyki peptydów syntetycznych oraz zależności między strukturą a aktywnością.

W certyfikacie analizy firmy Liquilabs podano wynik identyfikacji masy jonu molekularnego wynoszący 711 Da ± 1 Da dla związku o wzorze Ipamorelin.

Kontekst naukowy preparatu zawierającego dwa peptydy

Połączenie Tesamorelin i Ipamorelin stanowi materiał do badań laboratoryjnych zawierający dwie odrębne struktury peptydowe związane z różnymi układami receptorowymi.

Rozróżnienie to ma znaczenie dla badań eksperymentalnych dotyczących składu peptydów, separacji analitycznej oraz mechanizmów molekularnych związanych z receptorami.

Jednak obecność zarówno peptides w jednym preparacie nie oznacza wystąpienia działania synergistycznego, wzmocnionych reakcji receptorów ani żadnej konkretnej interakcji biologicznej.

Właściwości te wymagałyby przeprowadzenia specjalnych badań eksperymentalnych i nie zostały uwzględnione w przedłożonym certyfikacie analizy.

 

Tło historyczne i kontekst naukowy

Badania naukowe nad biologią regulacji hormonu wzrostu rozwinęły się dzięki analizom sygnalizacji peptydowej, regulacji endokrynologicznej oraz mechanizmów molekularnych kontrolujących reakcje biochemiczne, w których pośredniczą receptory.

Zidentyfikowanie i scharakteryzowanie hormonu uwalniającego hormon wzrostu dostarczyło naukowcom ważnego modelu molekularnego pozwalającego zrozumieć sygnalizację endokrynologiczną związaną z peptydami.

Postępy w dziedzinie syntezy peptydów umożliwiły następnie opracowanie syntetycznych analogów GHRH o zmodyfikowanych strukturach molekularnych.

Związki te stały się przedmiotem badań dotyczących rozpoznawania receptorów, stabilności peptydów oraz wewnątrzkomórkowej transdukcji sygnału.

Tesamorelin powstał w ramach szerszego obszaru badań nad analogami GHRH i był przedmiotem badań biochemicznych, komórkowych oraz farmakologicznych.

Jego właściwości molekularne sprawiają, że ma on znaczenie w badaniach eksperymentalnych dotyczących szlaków związanych z receptorem GHRH oraz zależności między strukturą a funkcją peptydów.

Równolegle w ramach badań naukowych zidentyfikowano odrębną rodzinę związków syntetycznych znanych jako sekretagogi hormonu wzrostu.

Związki te przyczyniły się do badań nad szlakami sygnałowymi, w których pośredniczą receptory, różniącymi się od tych związanych z GHRH.

Zidentyfikowanie receptora sekretagogu hormonu wzrostu stało się ważnym celem molekularnym w badaniach nad rozpoznawaniem ligandów i sygnalizacją wewnątrzkomórkową.

W kolejnych badaniach powiązano biologię receptora GHSR z endogennym peptydem – greliną – i pogłębiono naukową wiedzę na temat tego układu receptorowego.

Ipamorelin został opracowany w ramach badań nad syntetycznymi sekretagogami hormonu wzrostu i stał się przedmiotem badań eksperymentalnych dotyczących aktywności peptydów związanych z receptorami.

Jego struktura pentapeptydowa odróżnia go od większych białek regulacyjnych peptides i stanowi model do badania zależności między wielkością cząsteczki, składem aminokwasowym a rozpoznawaniem przez receptory.

We współczesnych badaniach nad peptydami coraz częściej stosuje się porównawcze podejścia molekularne w celu zbadania, w jaki sposób różne ligandy peptydowe oddziałują z poszczególnymi układami receptorowymi.

W chemii analitycznej rozwój chromatografii cieczowej o wysokiej i ultra wysokiej wydajności umożliwił naukowcom rozdzielanie i oznaczanie ilościowe składników peptydowych w złożonych preparatach.

Spektrometria masowa jeszcze bardziej usprawniła identyfikację cząsteczek, umożliwiając charakteryzowanie jonów związanych z peptydami poprzez pomiary stosunku masy do ładunku oraz ocenę masy cząsteczkowej.

W przypadku preparatów zawierających wiele peptydów analiza poszczególnych składników ma szczególne znaczenie, ponieważ każdy peptyd może charakteryzować się inną czystością chromatograficzną, stężeniem oraz profilem tożsamości molekularnej.

Tesamorelin , 10 mg + Ipamorelin , 3 mg blend można zatem rozpatrywać w szerszym kontekście naukowym badań nad peptydami syntetycznymi, biologii molekularnej związanej z receptorami oraz analitycznej charakterystyki wieloskładnikowych materiałów laboratoryjnych.

 

Mechanistyczne ukierunkowanie badań

Główny przedmiot zainteresowania badań mechanistycznych dotyczących Tesamorelin oraz Ipamorelin dotyczy dwóch odrębnych układów sygnałowych związanych z receptorami, badanych w ramach endokrynologii molekularnej.

Szlaki sygnałowe związane z receptorem GHRH

Tesamorelin jest badany w kontekście receptora hormonu uwalniającego hormon wzrostu, receptora sprzężonego z białkiem G, biorącego udział w sygnalizacji wewnątrzkomórkowej związanej z peptydami.

Aktywacja receptora GHRH wiąże się z szlakami wewnątrzkomórkowymi, w których biorą udział cyklaza adenylanowa, cykliczny AMP oraz mechanizmy sygnałowe związane z kinazą białkową A.

W badaniach eksperymentalnych można analizować wiązanie receptora, wytwarzanie wewnątrzkomórkowych przekaźników drugiego rzędu oraz reakcje molekularne związane z aktywnością receptora GHRH.

Badania te przyczyniają się do lepszego zrozumienia procesu rozpoznawania peptydów przez receptory oraz cech biochemicznych sygnalizacji analogów GHRH.

Przekazywanie sygnałów przez receptory sekrecytogów hormonu wzrostu

Ipamorelin jest badany jako syntetyczny ligand peptydowy związany z receptorem sekretagogu hormonu wzrostu.

Sygnalizację związaną z GHSR bada się zazwyczaj w kontekście aktywacji receptorów sprzężonych z białkiem G oraz szlaków związanych z wewnątrzkomórkowym wapniem.

W badaniach laboratoryjnych można analizować wiązanie ligandów, aktywację receptorów, sygnalizację za pośrednictwem drugich przekaźników oraz związek między strukturą peptydów a reakcjami związanymi z receptorami.

Dokładny charakter tych reakcji zależy od modelu eksperymentalnego, ekspresji receptorów oraz zastosowanych metod analitycznych.

Biologia porównawcza receptorów

Ponieważ Tesamorelin i Ipamorelin dotyczą różnych układów receptorowych, stanowią one naukowe tło do analizy różnic między mechanizmami rozpoznawania peptydów przez receptory.

Badania porównawcze mogą obejmować analizę selektywności receptorów, pośredników sygnalizacji molekularnej oraz cech strukturalnych ligandów peptydowych.

Badania tego rodzaju wymagają specjalnych testów biologicznych i nie można ich przeprowadzić wyłącznie na podstawie identyfikacji chemicznej lub badań czystości chromatograficznej.

Wewnątrzkomórkowe układy przekaźników drugiego rzędu

Receptory sprzężone z białkiem G biorą udział w sygnalizacji wewnątrzkomórkowej poprzez szlaki obejmujące przekaźniki drugiego rzędu, kinazy białkowe i inne cząsteczki regulacyjne.

Sygnalizacja związana z receptorem GHRH jest zazwyczaj badana w kontekście szlaków zależnych od cAMP, natomiast sygnalizacja związana z receptorem GHSR jest często analizowana pod kątem mechanizmów związanych z wapniem.

Rozróżnienia te mają znaczenie dla badań z zakresu biologii molekularnej dotyczących organizacji i regulacji wewnątrzkomórkowych sieci sygnałowych.

Struktura peptydów i rozpoznawanie molekularne

Istotna różnica strukturalna między Tesamorelin a Ipamorelin stanowi kontekst badawczy do analizy zależności między wielkością peptydu, sekwencją aminokwasową a rozpoznawaniem molekularnym związanym z receptorem.

Tesamorelin jest większym analogiem GHRH, natomiast Ipamorelin jest stosunkowo krótkim syntetycznym pentapeptydem.

Naukowcy mogą badać te różnice strukturalne, wykorzystując chemicę analityczną, modelowanie molekularne oraz sprawdzone testy biochemiczne.

Analiza peptydów wieloskładnikowych

Badania laboratoryjne dotyczące mieszanek peptydów wymagają zastosowania metod umożliwiających rozróżnienie poszczególnych składników oraz określenie ich ilości.

Rozdzielanie chromatograficzne i identyfikacja za pomocą spektrometrii masowej stanowią narzędzia analityczne służące do badania preparatów zawierających wiele peptydów.

W dostarczonym raporcie firmy Liquilabs substancje „ Tesamorelin ” oraz „ Ipamorelin ” zostały poddane oddzielnej ocenie pod kątem zawartości w teście, czystości chromatograficznej, identyfikacji na podstawie czasu retencji oraz masy jonów molekularnych.

Raport nie zawiera pomiarów aktywacji receptorów, testów wydzielania hormonu wzrostu, porównawczych eksperymentów sygnałowych ani badań wykazujących funkcjonalne interakcje między tymi dwoma peptides.

W związku z tym opisane powyżej obszary badań mechanistycznych stanowią raczej kontekst naukowy, a nie potwierdzoną eksperymentalnie aktywność biologiczną partii GF-TESAIPA10/3-B243.

 

Weryfikacja analityczna (COA)

Grail Formula zapewnia niezależną dokumentację analityczną dotyczącą poszczególnych partii , opartą na badaniach przeprowadzonych przez firmę Liquilabs s.r.o. z Czech.

Certyfikat analizy dla preparatu „ Tesamorelin ” 10 mg + „ Ipamorelin ” 3 mg został opublikowany 11 października 2026 r. i dotyczy partii o numerze GF-TESAIPA10/3-B243 oraz próbki laboratoryjnej o numerze LYO-1002.

Ten 18-stronicowy raport zawiera oddzielne wyniki oznaczeń peptydów, wyniki analizy chromatograficznej czystości, identyfikację na podstawie czasu retencji, wyniki spektrometrii masowej, badania na obecność endotoksyn bakteryjnych, wyniki badań mikrobiologicznych oraz wyniki badań przesiewowych pod kątem zanieczyszczeń pierwiastkowych.

Tesamorelin analiza i czystość

• Nominalna ilość w tabletce „ Tesamorelin ”: 10 mg
• Zmierzona zawartość w teście „ Tesamorelin ”: 10,17 mg ± 0,05 mg
• Deklarowana czystość chromatograficzna według normy „ Tesamorelin ”: 99,1 % ± 0,5 punktu procentowego
• Zmierzona różnica w stosunku do nominalnej ilości podanej w Tesamorelin : 0,17 mg powyżej 10 mg
• Wynik oznaczenia metodą „ Tesamorelin ” jako procent wartości nominalnej: 101,7 %

Zawartość substancji badanej w teście „ Tesamorelin ” przekracza ilość nominalną o 1,7 %. Ta dodatnia różnica jest podawana oddzielnie od wyniku czystości chromatograficznej.

Ipamorelin analiza i czystość

• Nominalna ilość w tabletce „ Ipamorelin ”: 3 mg
• Zmierzona zawartość w teście „ Ipamorelin ”: 3,50 mg ± 0,02 mg
• Deklarowana czystość chromatograficzna według normy „ Ipamorelin ”: powyżej 99,8 %
• Zmierzona różnica w stosunku do nominalnej ilości określonej w normie Ipamorelin : 0,50 mg powyżej 3 mg
• Wynik oznaczenia metodą „ Ipamorelin ” jako odsetek ilości nominalnej: około 116,7 %

Zawartość substancji testowej w teście „ Ipamorelin ” przekracza ilość nominalną o około 16,7 %. Różnica ta ma szczególne znaczenie przy interpretacji wyników analizy dla danej partii.

Czystość chromatograficzna wynosząca ponad 99,8 % nie oznacza, że odzyskano nominalną ilość 3 mg. Czystość i zawartość substancji czynnej to odrębne pomiary analityczne.

Łączna zawartość peptydów

• Nominalna łączna ilość peptydów: 13 mg
• Obliczona łączna zawartość substancji czynnej na podstawie pomiarów: 13,67 mg
• Obliczona dodatnia różnica w stosunku do nominalnej łącznej ilości: 0,67 mg
• Obliczony wynik łącznego oznaczenia jako odsetek nominalnej wartości całkowitej: około 105,15 %

Wartości łączne oblicza się na podstawie dwóch oddzielnie przedstawionych wyników oznaczeń peptydów. Nie są one przedstawiane jako dodatkowe, niezależne badanie laboratoryjne.

Ocena tożsamości peptydów

• Ipamorelin wynik identyfikacji czasu retencji: 0,996 ± 0,005
• Tesamorelin wynik identyfikacji czasu retencji: 0,998 ± 0,005
• Ipamorelin identyfikacja masy jonu molekularnego: 711 Da ± 1 Da
• Tesamorelin identyfikacja masy jonu molekularnego: 5135 Da ± 1 Da
• Oznaczenie badania przesiewowego: Badanie przesiewowe peptydów w 0,1% roztworze TFA

Raport zawiera dokumentację chromatograficzną i spektrometryczną potwierdzającą charakterystykę analityczną obu składników peptydowych.

Wartości czasu retencji podano zgodnie z danymi z raportu. W podsumowaniu nie przedstawiono oddzielnych, jednoznacznych interpretacji tych pomiarów w kategoriach „pozytywny/negatywny”.

W załączonym certyfikacie analizy nie podano żadnych wyników identyfikacji poszczególnych widm FTIR dla produktów „ Tesamorelin ” ani „ Ipamorelin ”.

Ocena endotoksyn bakteryjnych

• Endotoksyna bakteryjna: 0,007 EU/mg
• Podana niepewność pomiaru: ± 0 EU/mg
• Dopuszczalny zakres laboratoryjny: 0–0,5 EU/mg
• Analytical reference: USP <85> / European Pharmacopoeia 2.6.14
• Metoda: Chromogeniczne badanie na obecność endotoksyn bakteryjnych

Zgłoszone stężenie endotoksyn bakteryjnych wynoszące 0,007 EU/mg mieści się w podanym przez laboratorium dopuszczalnym przedziale.

Wynik ten odnosi się do badanej próbki blend i nie jest przedstawiany jako oddzielny wynik dotyczący endotoksyn dla każdego peptydu.

Wynik ten nie potwierdza sterylności, bezpieczeństwa biologicznego ani przydatności do podania.

Ocena mikrobiologiczna

• Całkowita liczba mikroorganizmów tlenowych: 0 CFU/g
• Całkowita liczba drożdży i pleśni: 0 CFU/g
• Zgłoszony zakres liczby mikroorganizmów tlenowych: 0–1000 CFU/g
• Zgłoszony zakres liczby drożdży i pleśni: 0–100 CFU/g
• Analytical reference: USP <61> / European Pharmacopoeia 2.6.12
• Metoda: Badanie metodą liczenia kolonii na płytkach

W zastosowanych warunkach badań laboratoryjnych wyniki obu oznaczeń mikrobiologicznych wyniosły zero.

Wyniki te opisują przebadaną próbkę z serwisu blend i nie wykluczają obecności wszystkich możliwych mikroorganizmów.

Badanie obecności zanieczyszczeń pierwiastkowych

Seven elemental impurities were evaluated using procedures referenced to USP <232> and European Pharmacopoeia 5.20 / 2.4.20.

• Arsen: poniżej 0,001 ppm
• Kadm: poniżej 0,001 ppm
• Rtęć (występująca pod nazwą „quicksilver”): poniżej 0,001 ppm
• Zawartość ołowiu: poniżej 0,001 ppm
• Nikiel: poniżej 0,001 ppm
• Wanad: poniżej 0,001 ppm
• Kobalt: poniżej 0,001 ppm

Wszystkie siedem zgłoszonych stężeń zanieczyszczeń pierwiastkowych wynosiło poniżej 0,001 ppm i mieściło się w odpowiednich dopuszczalnych przedziałach laboratoryjnych.

Wyniki te odnoszą się do badanej próbki blend , a nie do oddzielnych profili zanieczyszczeń pierwiastkowych dla każdego pojedynczego peptydu.

Pełny, 18-stronicowy certyfikat analizy zawiera specyfikacje metod, informacje dotyczące kalibracji, zapisy chromatograficzne, dokumentację spektrometrii masowej, określenie zawartości endotoksyn oraz metodologię badań mikrobiologicznych.

 

Zastosowania badawcze

Tesamorelin a Ipamorelin są przedmiotem badań w dziedzinie eksperymentalnej endokrynologii molekularnej, biologii receptorów peptydowych oraz badań laboratoryjnych dotyczących szlaków regulacyjnych związanych z hormonem wzrostu.

Ich zróżnicowane struktury molekularne i powiązania z receptorami stanowią podstawę naukową do badania różnych systemów sygnalizacji peptydowej.

Potencjalne obszary badań laboratoryjnych obejmują:

• Badania nad receptorami hormonu uwalniającego hormon wzrostu
• Badania nad receptorami sekrecji hormonu wzrostu
• Eksperymentalne badania nad sygnalizacją receptorów sprzężonych z białkiem G
• Badania nad oddziaływaniem peptydowych ligandów z receptorami
• Badania nad sygnalizacją wewnątrzkomórkową związaną z cAMP
• Badania nad sygnalizacją receptorów związanych z wapniem
• Badania porównawcze dotyczące zależności między strukturą peptydów a ich aktywnością
• Eksperymentalna endokrynologia molekularna
• Chromatograficzna separacja i oznaczanie ilościowe wielu peptydów
• Ocena tożsamości peptydów metodą spektrometrii masowej
• Charakterystyka analityczna preparatów badawczych zawierających dwa peptydy

Wnioski te opisują kierunki badań naukowych, a nie potwierdzoną aktywność biologiczną badanej partii.

Wszelkie badania dotyczące interakcji funkcjonalnych między Tesamorelin a Ipamorelin wymagają przeprowadzenia specjalnych testów eksperymentalnych i nie można ich wywnioskować na podstawie obecności obu stron peptides w jednym preparacie.

Dokumentacja analityczna dotycząca poszczególnych partii może stanowić wsparcie dla prowadzenia dokumentacji laboratoryjnej oraz dostarczać badaczom informacji na temat zmierzonych właściwości chemicznych preparatu.

 

Jakość Grail Formula

Grail Formula koncentruje się na dostarczaniu związków chemicznych do badań laboratoryjnych, którym towarzyszą przejrzyste informacje o produkcie oraz niezależna dokumentacja analityczna.

W przypadku preparatu „ Tesamorelin ” 10 mg + „ Ipamorelin ” 3 mg badania przeprowadzane przez firmę Liquilabs obejmują oddzielne pomiary stężenia peptydów, czystości chromatograficznej, identyfikację czasu retencji oraz mas jonów molekularnych dla każdego składnika.

W raporcie udokumentowano również stężenie endotoksyn bakteryjnych, wyniki badań mikrobiologicznych oraz wyniki badań przesiewowych pod kątem zanieczyszczeń pierwiastkowych dla badanego preparatu „ blend ”.

Analiza poszczególnych składników ma szczególne znaczenie w przypadku preparatów badawczych zawierających wiele peptydów, ponieważ zmierzone ilości i wartości czystości chromatograficznej mogą się różnić w poszczególnych peptides.

Zgłoszona zawartość w teście „ Ipamorelin ” wynosząca 3,50 mg w porównaniu z nominalną ilością 3 mg została ujawniona w sposób przejrzysty, a nie ukryta za wynikiem wskazującym na wysoką czystość chromatograficzną.

Każdy wynik analizy należy interpretować w kontekście badanej próbki, zastosowanej metodologii laboratoryjnej oraz podanej niepewności pomiaru.

 

Kiedy wybierasz Grail Formula

Grail Formula zawiera 10 mg Tesamorelin u oraz 3 mg Ipamorelin u wraz z niezależną dokumentacją analityczną dla poszczególnych partii, sporządzoną przez firmę Liquilabs s.r.o. z Czech.

Badacze mogą zapoznać się z wynikami poszczególnych oznaczeń, czystości, czasu retencji oraz masy jonów molekularnych dla Tesamorelin i Ipamorelin, a także z wynikami badań mikrobiologicznych i dotyczących zanieczyszczeń pierwiastkowych dla blend.

Certyfikat analizy zawiera informacje dotyczące partii produkcyjnej, próbki laboratoryjnej oraz daty wydania, co zapewnia identyfikowalność wyników analizy oraz dokumentację laboratoryjną.

Grail Formula kładzie nacisk na oparte na faktach opisy naukowe, przejrzystość sprawozdawczości oraz wyraźne rozróżnienie między pomiarami analitycznymi a właściwościami biologicznymi, które nie zostały jeszcze potwierdzone.

Podejście to sprzyja odpowiedzialnemu dokumentowaniu materiałów badawczych wykorzystywanych w kontrolowanych badaniach laboratoryjnych dotyczących biochemii peptydów oraz sygnalizacji molekularnej związanej z receptorami.

 

Ograniczenia dotyczące wykorzystania badań

• Przeznaczone wyłącznie do badań laboratoryjnych i badań in vitro
• Nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi
• Nie dopuszczony do stosowania weterynaryjnego
• Nie jest przeznaczone do celów diagnostycznych
• Nie jest przeznaczony do zastosowań terapeutycznych
• Nie dopuszcza się stosowania w praktyce klinicznej
• Wyłącznie do użytku badawczego

• Niezależna analiza przeprowadzona przez Liquilabs s.r.o. Czechia
• Preparat badawczy zawierający dwa peptydy: nominalnie 10 mg Tesamorelin oraz 3 mg Ipamorelin
• Tesamorelin czystość chromatograficzna: 99,1 % ± 0,5 punktu procentowego
• Ipamorelin czystość chromatograficzna: powyżej 99,8 %
• Tesamorelin zawartość w próbce zmierzona na poziomie 10,17 mg ± 0,05 mg
• Ipamorelin zawartość w teście zmierzona na poziomie 3,50 mg ± 0,02 mg
• Tesamorelin zawartość w badaniu o 1,7 % wyższa od ilości nominalnej
• Ipamorelin zawartość w badaniu o około 16,7 % wyższa od ilości nominalnej
• Obliczona łączna zawartość peptydów na podstawie pomiarów: 13,67 mg w porównaniu z wartością nominalną 13 mg
• Identyfikacja poszczególnych peptydów na podstawie analizy czasu retencji
• Tesamorelin określenie czasu retencji: 0,998 ± 0,005
• Ipamorelin określenie czasu retencji: 0,996 ± 0,005
• Tesamorelin masa jonowa cząsteczki: 5135 Da ± 1 Da
• Ipamorelin masa jonowa cząsteczki: 711 Da ± 1 Da
• Poziom endotoksyn bakteryjnych wynoszący 0,007 EU/mg
• Całkowita liczba mikroorganizmów tlenowych: 0 CFU/g
• Całkowita liczba drożdży i pleśni: 0 CFU/g
• W przypadku wszystkich siedmiu zanieczyszczeń pierwiastkowych stwierdzono stężenie poniżej 0,001 ppm
• Numer partii: GF-TESAIPA10/3-B243
• Identyfikacja próbki laboratoryjnej: LYO-1002
• Data publikacji w COA: 11 października 2026 r.
• Niezależny, 18-stronicowy certyfikat analizy dotyczący konkretnej partii
• Badania związków związanych z analizą sygnalizacji receptorów GHRH i GHSR
• Wyłącznie do użytku badawczego - nie do stosowania u ludzi ani w weterynarii

Wyłącznie do badań laboratoryjnych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi, iniekcji ani zastosowań kosmetycznych.

Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów badawczych. Nie jest przeznaczony do użytku przez ludzi ani do zastosowań diagnostycznych/terapeutycznych. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.